De Boesmolen is een historische watermolen in Herne en een markant voorbeeld van de traditionele molenbouw in deze streek.
De molen wordt voor het eerst vermeld in 1219 als 'bossemuel', een verwijzing naar een molen in een bosrijke omgeving. In 1228 kwam hij in het bezit van de abdij van Sint-Aubertus van Kamerijk, die eigenaar bleef tot aan de Franse Revolutie. Tijdens de godsdiensttroebelen brandde de Boesmolen in 1580 volledig af. De heropbouw werd mogelijk gemaakt door Zacharias Schockaert en Etienne de Mol, die in ruil de molen 27 jaar mochten uitbaten. In de 17de eeuw waren onder meer de molenaars Adrien en Paul Orins hier actief.
De huidige stenen Boesmolen dateert uit 1753. Het complex bestaat uit een watermolen met een oudere zandstenen onderbouw aan de beekkant en een ijzeren onderslagrad. Het aanpalende molenaarshuis, grotendeels daterend van circa 1860, is herkenbaar aan zijn zes traveeën en rechthoekige vensters met arduinen omlijstingen.
De molen bleef in werking tot 1963 en kreeg nadien uiteenlopende functies, waaronder een discotheek en een paardenfokkerij. Vandaag wordt het gebouw als woning gebruikt, maar het onderslagrad is nog steeds aanwezig.
De molen is in private eigendom en niet te bezoeken.
