De Sint-Pauluskapel in het gehucht Sint-Paulus, deel van Galmaarden, is een laatmiddeleeuws bouwwerk in laatgotische stijl, vermoedelijk gebouwd aan het begin van de 16e eeuw. Over de oorsprong doen verschillende verhalen de ronde: ze zou deel hebben uitgemaakt van een zelfstandige parochie, afhankelijk zijn geweest van nabijgelegen abdijen, of dienst hebben gedaan als toevluchtsoord voor leprozen. Zeker is dat de kapel al vóór 1068 bestond.
De kapel is een beschermd monument sinds 1949 en maakt deel uit van het beschermd dorpsgezicht samen met de Pauwelhoeve. Ze werd volledig gerestaureerd in 2001-2002 en heeft een erkend erfgoedstatuut als bouwkundig erfgoed.
De kapel speelt nog steeds een centrale rol in de Pauwelviering, een eeuwenoude traditie die erkend is als immaterieel erfgoed. Elk jaar op de eerste zondag na 25 januari trekt een ruiter (de Pauwel) op een wit paard met zijn apostelen door het gehucht, stopt bij de kapel voor de zegening van de pauwelbroodjes en strooit deze later uit aan het einde van de stoet, waarna een volksfeest volgt.
